ریسک هر معامله: تعیین مبلغ به‌صورت درصدی از موجودی

ریسک هر معامله سهمی از موجودی شماست که آماده‌اید در یک معامله از دست بدهید. در معامله بالاتر/پایین‌تر اندازه‌گیری‌اش آسان است، چون مبلغ معامله همان حداکثر زیان است: مبلغ $10 روی موجودی $500 یعنی ریسک 2%، نه بیشتر و نه کمتر. هدف از انتخاب این درصد از پیش ساده است: تعیین می‌کند چند معامله بد پشت سر هم را می‌توانید تاب بیاورید، و زنجیره باخت‌ها قطعی است، نه احتمالی.

مبلغ = ریسک، و همین تعیین اندازه را ساده می‌کند

در بسیاری از انواع معامله‌گری، ریسک را از فاصله حد ضرر محاسبه می‌کنید. اینجا لازم نیست. اگر معامله ببازد، کل مبلغ می‌رود؛ اگر ببرد، مبلغ به‌علاوه بازده را دریافت می‌کنید. پس تعیین اندازه معامله به یک خط خلاصه می‌شود:

مبلغ معامله = موجودی × درصد ریسک

بیشتر توصیه‌های مدیریت ریسک برای معامله‌گران فعال جایی بین 1% و 2% در هر معامله قرار می‌گیرد. این یک قرارداد رایج است، نه قانون طبیعت. دلیل وجودش این است که درصدهای کوچک مانع می‌شوند یک معامله، یا هر زنجیره باخت واقع‌بینانه‌ای، آسیب جدی بزند. برخی معامله‌گران کمتر از این استفاده می‌کنند. تعداد بسیار کمی از کسانی که خیلی بیشتر استفاده می‌کنند دوام می‌آورند.

جدول نمونه مبالغ

حداقل مبلغ معامله در Sky Trade برابر $1 است. این یک کف عملی تعیین می‌کند: با موجودی $50، کوچک‌ترین معامله ممکن خودش 2% موجودی است. اگر موجودی‌تان آن‌قدر کم است که حتی حداقل مبلغ هم درصد بزرگی از آن می‌شود، این خودش اطلاعات مفیدی است. ماشین‌حساب ریسک این حساب را برای هر موجودی‌ای انجام می‌دهد.

چرا درصد مهم است: زنجیره باخت‌ها

چون بازده کمتر از 100% است، حتی معامله‌گری که بیشتر اوقات درست می‌گوید هم به زنجیره‌های طولانی باخت برمی‌خورد. با نتایج تقریباً 50/50، احتمال اینکه در 200 معامله جایی 7 باخت یا بیشتر پشت سر هم رخ دهد، بیش از احتمال رخ ندادنش است. پرسش این نیست که آیا زنجیره باخت می‌رسد، بلکه این است که با شما چه می‌کند.

اگر پس از هر معامله مبلغ را از موجودی فعلی دوباره محاسبه کنید، این تعداد باخت متوالی لازم است تا یک‌چهارم و نیمی از موجودی را از دست بدهید:

با 1 تا 2%، یک دوره بد ناخوشایند اما قابل تحمل است و هنوز سرمایه و آرامش لازم برای بررسی اشتباهات را دارید. با 10%، یک زنجیره معمولی دو سوم حساب را از بین می‌برد. اینکه بعد از آن بازیابی چه می‌طلبد در افت سرمایه و بازیابی آمده است.

درصد ثابت، نه احساس ثابت

رایج‌ترین اشتباه در تعیین اندازه، انتخاب 5% به جای 2% نیست. این است که بگذارید مبلغ با حال‌وهوای شما تغییر کند: بزرگ‌تر بعد از برد چون حس می‌کنید تیزبین شده‌اید، بزرگ‌تر بعد از باخت چون می‌خواهید جبرانش کنید. مبالغی که پس از باخت بالا می‌روند، یک زنجیره عادی را به فاجعه تبدیل می‌کنند؛ شکل افراطی آن در چرا مارتینگل شکست می‌خورد شرح داده شده است.

درصد را یک بار انتخاب کنید، در برنامه‌تان بنویسید و فقط در یک بازبینی برنامه‌ریزی‌شده تغییرش دهید، نه وسط یک جلسه معاملاتی.

حداکثر زیان روزانه: فیوز شخصی شما

Sky Trade هیچ حد زیان روزانه داخلی ندارد. پلتفرم اجازه می‌دهد تا وقتی موجودی‌تان تمام شود به معامله ادامه دهید، پس توقف روزانه انضباط خود شماست که پیش از شروع تعیین می‌کنید.

یک نسخه ساده:

• حد زیان روزانه به‌صورت درصدی از موجودی ابتدای روز، مثلاً 5 تا 6%.
• حد تعداد معاملات روزانه، مثلاً 15 تا 20 معامله.
• هر کدام زودتر برسد، جلسه را تمام می‌کند. هیچ استثنایی برای «فقط یک الگوی دیگر».

تنظیمات ترمینال می‌تواند کمی کمک کند: فعال کردن تأیید برای معاملات بزرگ، پیش از یک مبلغ غیرعادی بزرگ مکثی ایجاد می‌کند، و این اغلب همان لحظه‌ای است که برنامه شکسته می‌شود.

مثال کاربردی

اعداد فرضی: موجودی واقعی شما $400 است، ریسک هر معامله 2% ($8، ثابت برای کل روز) و حد زیان روزانه 6% ($24).

1. معامله اول: باخت. موجودی $392.
2. معامله دوم: برد با 85%، +$6.80. موجودی $398.80.
3. معامله سوم و چهارم: باخت. موجودی $382.80.
4. معامله پنجم: باخت. موجودی $374.80. حالا نسبت به $400 شروع، $25.20 عقب هستید و از حد $24 خود گذشته‌اید.

برای امروز دست می‌کشید. مبلغ فردا 2% از $374.80 است، حدود $7.50. این زنجیره حدود 6% از حساب را گرفت، به جای چاله بسیار بزرگ‌تری که «دو برابر کردن برای جبران» می‌کند.

کاری که تعیین اندازه نمی‌تواند بکند

تعیین اندازه معامله کنترل می‌کند با چه سرعتی می‌توانید ببازید؛ تغییر نمی‌دهد که یک معامله ببرد یا نه. اگر نرخ برد شما پایین‌تر از نرخ سربه‌سر بازده‌هایتان باشد، مبالغ کوچک فقط زیان را کندتر می‌کنند. برای ریاضیات زیربنایی چرا بیشتر تازه‌کارها می‌بازند را ببینید.