فومو (FOMO، ترس از جا ماندن)
میل مضطربانه به پریدن در حرکتی که به نظر میرسد بدون شما در حال وقوع است و اغلب به ورودهای دیرهنگام و بیبرنامه میانجامد.
فومو این حس است که باید همین حالا اقدام کنید وگرنه چیزی بزرگ را از دست میدهید. در معاملهگری معمولاً وقتی ظاهر میشود که قیمت از قبل سریع در حرکت است: یک کندل قوی، یک شکست، اسکرینشات کس دیگری. نتیجه ورود دیرهنگام، بدون ستاپ، در کشآمدهترین نقطه حرکت است.
مشکل خود هیجان نیست. مشکل این است که معاملات فومو را احساس انتخاب میکند، نه پلن شما، و دقیقاً جایی متمرکز میشوند که ریسک بیشترین است. حرکتی که برای همه آشکار است اغلب بیشتر کارش را کرده است. در معاملات با انقضای کوتاه زمانبندی اوضاع را بدتر میکند: معامله بالاتری که در اوج یک جهش باز شود، برای باختن فقط به یک افت کوچک نیاز دارد.
آنچه کمک میکند:
- تعریف ستاپها از پیش، تا هر چیز دیگری را آسان تشخیص دهید؛
- پذیرفتن اینکه از دست دادن حرکات عادی است و هزینهای ندارد؛
- انتظار برای یک پولبک یا ریتست بهجای دنبال کردن؛
- برچسب زدن معاملات فومو در ژورنال و مقایسه نتایجشان با معاملات برنامهریزیشده.
فومو اغلب با بیشمعاملهگری همدست میشود: هرچه حرکات بیشتری را حس کنید باید بگیرید، معاملات بیشتری انجام میدهید. روانشناسی معاملهگری را ببینید.
EUR/USD در سه دقیقه 25 پیپ میجهد. معاملهگری که هیچ برنامهای برای آن ندارد در اوج معامله بالاتر با انقضای 1 دقیقه باز میکند؛ قیمت 6 پیپ برمیگردد و معامله میبازد.