بانک مرکزی
نهادی که ارز را منتشر میکند و سیاست پولی از جمله نرخ بهره را تعیین میکند؛ مثلاً فدرال رزرو، بانک مرکزی اروپا یا بانک ژاپن.
بانک مرکزی یک ارز را مدیریت میکند: فدرال رزرو برای دلار آمریکا، بانک مرکزی اروپا برای یورو، بهعلاوه بانک انگلستان، بانک ژاپن، بانک ملی سوئیس و دیگران. ابزارهای اصلی آن نرخ بهره سیاستی، اندازه ترازنامه و ارتباطات آن است.
تازهکارها بخش ارتباطات را دستکم میگیرند. بانکهای مرکزی ارزها را نهفقط با تصمیمها بلکه با کلمات حرکت میدهند: نشستهای خبری، صورتجلسهها، سخنرانیها، حتی یک عبارت درباره مسیر آینده نرخها. بازارها سعی میکنند سیاست را پیشبینی کنند، پس تغییر لحن میتواند از خود تصمیم مهمتر باشد.
بیشتر بانکهای مرکزی مأموریتی با محوریت ثبات قیمتها دارند، پس دادههای تورم روشنترین راهنما برای گام بعدی آنهاست. برخی اشتغال یا ثبات مالی را هم در نظر میگیرند.
پیرامون تصمیمهای زمانبندیشده، قیمت جفتهای مرتبط میتواند در چند ثانیه در هر دو جهت جهش کند. معامله با انقضای کوتاه که درست پیش از چنین اعلامی باز شود، به شیر یا خط با بازده زیر 100% نزدیک است. تقویم اقتصادی تاریخها را فهرست میکند و چه چیزی قیمت ارزها را حرکت میدهد سازوکار را توضیح میدهد.
بانک مرکزی اروپا نرخها را تغییر نمیدهد، اما رئیس آن میگوید کاهش بیشتر در دستور کار نیست. EUR/USD بهجای لحظه تصمیم، در جریان نشست خبری 45 پیپ میجهد.